تهران 1394
13000 متر مربع

مجموعه حاضر در منطقه ۶ شهر تهران در کنار بوستان لاله قرار گرفته است و دارای این پتانسیل مهم است که مراجعین بتوانند با هر طرز فکری به این مجموعه نزدیک شوند، از امکانات آن استفاده کنند و از میان آن بگذرند و در این گذر اثری از خود به جا بگذارند و ارتباطی با دیگری برقرار کنند. و چه به جا نام این گذر از دیرباز «گذر فرهنگ و هنر» نامگذاری شده بود.

در طراحی این مرکز در پی آن بودیم تا نوع جدیدی از تلاقی فرهنگی و کاربری را برای استفاده کنندگان مهیا سازیم و مرکزی باشد که تمام افراد جامعه با هرسنی و با هر سطح از فرهنگ و سواد، بتوانند از آن بهره جویند. مرکزی با ساختار فضایی چند منظوره با عملکردهای نامحدود و بدون هیچ محصوریتی. اين انعطاف تا به آن جا پيش مي رود که اين مرکز علاوه بر پاسخ گويي به نيازهاي مدنظر، به فضايي در خدمت شهر تبديل مي شود.

در تراز خیابان سه بخش عمده قرار دارد:

  • کنار پیاده رو، بخش ورودی مجموعه Interactive floor LED) (
  • قسمت جنوبی که در همجواری باغ تندیس موزه هنرهای معاصر واقع است.
  • قسمت شمالی که در همجواری موزه فرش قرار دارد. در این قسمت برای تداوم یاداوری گذشته گذر فرهنگ و هنر، یک ردیف غرفه برای فروش محصولات فرهنگی در نظر گرفته شده است.

روند طراحی

یکی از مهمترین عواملی که در طراحی این مجموعه باید مد نظر قرار می‌‌گرفت، همسایگی‌های شاخص سایت بود که هر کدام تاثیرات قابل توجهی بر روی طراحی می‌گذاشتند؛ دو موزه مهم ایران یعنی موزه هنر‌های معاصر ایران در جنوب، موزه فرش در شمال و پارک لاله در شرق سایت قرار دارند. عامل مهم دیگری که تاثیر بسزایی در شکل‌گیری فضای پروژه داشت، کاربری فعلی سایت بود. فضایی موسوم به «گذر فرهنگ و هنر»، که از دیر باز محلی بود برای تجمع و تعاملات اجتماعی مردم بصورتی که از مراکز مهم پاتوق در منطقه می‌توان از آن یاد کرد، این فضا با المان شاخص «درگاه گذر فرهنگ و هنر» قابل مشاهده می‌باشد. دو سطح دارای پتانسیل تجمع و ارتباط در سایت، مورد توجه قرار گرفت و تقویت شد، اولی در کنار خیابان و دومی در ارتباط با پارک که با ایجاد حیاط مرکزی در وسط مجموعه ایجاد شد. نماد شاخص مجموعه با ایجاد دیوار تیره بلند و یکپارچه‌ای در میدان عمومی (Plaza) در نظر گرفته شد که از تراز خیابان کارگر و پیاده‌رو هم به خوبی قابل رویت است. در آخرین مرحله با قرار دادن رواقی بر فراز کل مجموعه، بر طبق نظریه گشتالت، کل مجموعه در نگاه اول تداعی کننده ساختمانی مکعبی شکل است ولی این مکعب دیواری ندارد، بنابراین از سمت خیابان کارگر دید کامل به پارک و موزه وجود خواهد داشت. المان‌های عمودی نگهدارنده رواق هر چه ظریف‌تر طراحی شد و خود رواق از یک شبکه گسترده تشکیل شده است.